Weet je het nog?

De Sleutel (cover)

Dat boek waarvan ik vorig jaar een stuk publiceerde… Ik heb nog altijd geen aanklacht ontvangen, dus zoals gisteren beloofd – vandaag maar weer eens een stukje…

De sleutel

Eerste deel

Met zijn auto reed hij zo hard als het ding aankon. Het was pikdonker om hem heen. Hij zag alleen het licht van de maan en een stad in de verte. De reflectie van het licht vormde dansende golfen in de rivier naast hem. Verder totale duisternis. Op die felle koplampen achter hem na natuurlijk. Ze leken steeds dichterbij te komen. Waarom zaten ze achter hem aan? Wie waren het? Hij kon het maar niet bevatten. Alles was zo snel gegaan. Een dag die als elke andere begonnen was…

David Holland liep na z’n werk de twee kilometers naar zijn huis terug. Het zonnetje scheen nog lekker en het was heerlijk om zo door het park te lopen. Stelletjes zaten op het gras, moeders liepen met hun kinderen en sporters skeelerden in het rond. De zonnestralen vormden samen met de waterdruppels van de fontein honderden kleine regenbogen. David genoot van wat hij zag. Hij liep langs enkele struiken. Plots viel zijn oog op iets. Het was een rechthoekig voorwerp. Het leek van hout. Hij stapte tussen de struiken en zag dat het een schilderij was. De lijst was van donkerbruin hout en prachtig bewerkt. Op het doek was een meer of zee geschilderd met enkele zeilboten op de achtergrond en eentje groot op de voorgrond. David zelf zeilde ook graag in z’n vrije tijd. Het schilderij zag er nog goed uit en het was nog maar een klein stukje naar z’n huis, dus hij besloot het mee te nemen. Misschien is het wel van een grote meester en klapper ik met m’n oren als ik hoor hoeveel het waard is als ik het ooit bij Tussen kunst en kitsch laat taxeren, dacht hij. David hield het schilderij dicht tegen z’n lichaam aan om het niet te laten beschadigen door de takken van de struiken. Hij vervolgde zijn weg naar huis, blij met z’n mooie vondst. Hij merkte echter niet op dat gevolgd werd.

David wist de perfecte plaats voor het schilderij. Boven de schouw, midden in de kamer. Zijn kamer was somber ingericht. De meeste meubels waren al jaren oud. Er stonden enkele beeldjes van reizen die hij gemaakt had. Het schilderij was een mooie aanvulling voor zijn kamer. Er zat nog een spijkertje in de muur van een eerder schilderij. Bij het ophangen merkte hij dat het schilderij niet recht wilde hangen. Telkens kwam de rechterhoek lager te hangen dan de linkerhoek. David besloot het schilderij van de muur te halen en na het avondeten wat grondiger te bekijken.

Ja, dat is een kort stukje… Je moet natuurlijk niet te veel weer in een keer willen… Snel weer een stukje? Misschien wel, misschien niet… Beetje 50-50…